یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی

مرا به مرز جنونم بردی و خود رفتی تنها چون بوی خوش گل رز رفتی به سرعت با باد صبا به شیشه نظر کردی و افسوس خود سنگ شدی ساکن جان بودی و بی رحمانه حذر کردی ز ما وه از این غم ایام هجران که نالان کرده مرا به جان تو تا سحر متوسل شدم به دامان خدا روزهایم تیره تر از شب های بی مهتاب شده است من محکوم به اسارت در زنجیر عشق وتو هستی کجا؟ امشب در اوج بی تابی تیغ آخر را بر رگ میزنم برای برگشتن روح خسته به جسمم مکن بیهوده دعا ارادتمند:یلدا بیابانی ی...

حکایت هر روز من است آشفتگی و مستی قدم زدن با چتر غم در سردترین خزان چشمان عسلی بی هدف نفس کشیدن در کوچه های خیس و بارانی بدنبال ستاره ای برای رهایی از ظلمت شب های تنهایی قصه ی غم انگیزیست شرح حال من در ایام دلدادگی محکوم شدن به مرگ تدریجی برای جرمی شبیه عاشقی نفس های اخر را هم در هوای چشمانت میکشم این هم شعری با نام تلخی آخرین خداحافظی ممنون از حمایت شما دوستان:یلدا بیابانی Instagram:Yalda-bn74 ...

تلخ است بی اعتنا شود و سقف کاشانه ات بریزد سمی شود حرفهایش و آرام آرام جان تو را بگیرد هر ثانبه در حادثه دردناک سیل اشکهایت جان ببازی در ظلمت شب امید ز خانه رود و ساقی هم تنها بماند تلخ لست در اوج رویا و خیالت به هیچستان برسی ایام جوانی همچو نسیم سحر بگذرد و یار به دیدار مزارت بیاید تو در خواب ابدی و او مانده است و یک یادگاری از تو روی سنگ "تا لحظه آخر منتظر بودم افسوس دلش به رحم نیامد' ارادتمند:یلدا بیابانی اش...