دختري از طايفه من

#دختر از طايفه من
زندگي بي عشق قدم زدن در شعري درهم است
جهان من بعد رفتن تو يك تصوير كاملا مبهم است
هر شب تا اسمان مي روم و ناگهان زمين مي خورم
درد هجرانت همچون ضربه ان سنگ محكم است
ميروم با ياد عطر نفس هايت تا انتهاي بهشت واهي
جايي كه خاطراتمان بر سرم انگار باران نم نم است
مي خورد خنجر خيانت به اعماق درخت خزان زده
كس نگويد درخت نيست! فرزند حضرت ادم است
كس نگويد دختري از طايفه من در شهر غمگين غزل
طالب مردي از جنس غرور و خوددرگير ماتم است
يلدا بياباني_1396/9/14

یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی...