غمزه دلبر زيبا

#غزل تازه
هوش از سر من ،دوباره غمزه ان دلبر زيبا مي برد
پرنده بي بال را با خود به اشيانه اي زيبا مي برد
از پشت ابرهاي خيس مي ايد سمت طالع شيرين
تاج سر !دل را با گوهر بينايش معجزه اسا مي برد
حرف مي زند با چشمانش و نفسم را بند مي اورد
دست من را مي كشد و سوي عالم معنا مي برد
مي سپارد گيسوان سيه را دست نسيم سحرخيز
او ليلا را هم تاانتهاي پس كوچه هاي رويا مي برد
تن زخمي مرا مي پيچاند به نگاه الوده عشق
مقصدش كهكشان و مرابا خود به همانجا مي برد
شايد او از خزان من در اوج بهاران خبر دارد
كه گيسوي سپيدم را به تاريكي شب يلدا مي برد
يلدا بياباني_1396/9/24

یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی...