در اغوش باران

هواي تقدير من عمري هواي زمستان است

بره ي عاشق هميشه اسير گرگان بيابان است

خورشيد خوشبختي دوري مي كند از خانه قديمي

كه اكنون براي مجنون چيزي شبيه زندان است

فانوس عشق را چه راحت سپردي دست طوفان

وه از اين بوسه كه تلخ ترين خيانت دوران است

بوسه سرد و بغض تو و باز جنگ قلب و منطق من

كه مي داند قرباني هايي مثل من فراوان است

رنجي عميق و ابدي مي كشد مرا زير چتر خيس

همان روزي كه خاطراتمان در اغوش باران است

يلدا بياباني_1396/8/22

شعر با صداي خودم در كانال تقديم به شما خوبان

یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی...