با خود مي برد مرا

امشب هواي گرم اعوشش مرا به ساحل دريا مي برد
عطر نفس هايش به ان سوي دنيا مرا چه بي پروا مي برد
امده است باز هم اما انگار سوداي سفر بر سر دارد
محبوب من دستم را مي كشد و سوي عالم معنا مي برد
كوله پشتي خاطرات را بر مي دارد و ورد مي خواند
او با چشمان خمارش مرا سمت اينده اي زيبا مي برد
بي وقفه مي بوسد مرا. بي وقفه با شوق مي بوسمش
لباس عشق بر تنم،او مرا تا ته خوشبختي ها مي برد
او همان است كه در نزد خدا خانه ي امني دارد
امشب در عالم رويا مرا با خود به همانجا مي برد
يلدا بياباني_1396/2/15
"كتاب شب هاي باراني" یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی...