جا مانده ام

غم پرستم و هواي دلم شبيه شب هاي شرجي اهواز است
محبوس شدم در بند دردها تا ابد،روياي من فقط پرواز است
ايستاده ام با چتر خيس در ايستگاه ارزوها و روياهايم
درياي پشت پلك هايم منظر ريتم غمگين اين ساز است
در غزلشهر امده ام تا لب درياي باران خورده خاموش تو
عريان شده ام در اغوشت، امشب ميانمان يك عمر " راز " است
مانند كسي ام كه جا ماندست در غم پاييز و نيرنگ فصل ها
مانند كسي كه در بن بست كوچه اي دنبال يك اغاز است
خيره ماندم به مه توي چشمامت،حال من را خوب درك كن
قبله ام باش كه ماندنت پيشم همان وسعت اعجاز است
يلدا بياباني-1396/3/4 یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی...