شب را به آتش کشیدم

صبح چشم باز کردم نبود خبر از رویا

تنم میلرزد که هنوز هستم بیکس و تنها

بی تو این خانه سلول ترسناکی شده است

دگر از پشت پنجره غم آلودش خورشید نیست پیدا

گر تو خواهی وصال همین جاست نزدیک است

در آغوش هم که باشیم مرگ دور است از ما

چشم پر خون مرا بنگر در ایام پرتکرار جدایی

مهربانم اینگونه تنها و غریبانه سفر کردن بگو چرا؟

هیچ عاشقی مثل من دیوانه و بی تاب نیست

چون کسی مثل تو نیست شیدا و چشم زیبا

حال چند شب را نوشتم بدانی گریه از جدلیی کردم

شب را به آتش کشیدم افسوس هنوز هستی آن سر به هوا

ارادتمند:یلدا بیابانی

Instagram:Yalda-bn74

یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی...