یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی

بی تو نسیم بهاران فرقی نداشت با شب های سرد آبان طبق روال روز آخر من مانده بودم تنها زیر این باران نوشتم تا یادت بیندازم رفتی که من شاعرت شوم رویای خیس ماندی و من هم در خود فرو رفتم به سبک شاعران در فراقت گفتم لعنت به روزی که بار اول قلم به دستم دادی افسوس در خواب ناز بودی و ندانستی این خلا بعد تو ندارد دگر درمان من هم آن روزها تمنایم این بود با تو خوشبخت باشم رفتی که تنها بمانم مثل این ستاره خاموش کنج آسمان یادت میاد که گفته بودی ماندن کنار هیچ مردی زورکی نیست؟ آه.آن شب بار اول بود پیوستم به جمع شراب خواران برنگرد...تو بودی که جرات ندادی بگویم بی تو میمیرم ...

مجنون ما هم بی وفا شد,عجب زمانه ای! به یاد چشمانت می میخورم,چند پیمانه ای بجای تو هر شب هم آغوش غصه ها میشوم در هوای مستی کلافه و سردرگم در هر کوچه ای ای قلم همیشه عزادار من,رخستم ده تا که مکتوب کنم غم روزی را که تنها رها شدم در ظلمت ویرانه ای من آن مرغ خسته جان,اسیر نگاه زیبایت شدم بیا که بسازیم اینبار خانه را به سادگی آشیانه ای نازنینم مهاجر خسته ام در سایه چشمانت پناهم بده بگذار بماند برای امیدوار بودنم از تو یک نشانه ای یلدا بیابانی Instagram:Yalda-bn74 ...